شنبه ۲۴ آبانماه، بیمارستان سوم نیشابور نخستین روز رسمی بیمارپذیری خود را پشت سر گذاشت؛ روزی که نامش در حافظه سلامت نیشابور ثبت خواهد شد.
روزی که پس از سال ها تلاش، رفتوآمدهای فنی، تجهیز بخشها، آمادهسازی زیرساختها این بیمارستان بالاخره نفس کشید؛ نفس خدمت.
در نخستین روز فعالیت:
▪️۱۴ بیمار درمانگاه ویزیت شدند
▪️ یک مورد سیتیاسکن انجام شد
▪️ دو مورد سونوگرافی صورت گرفت
▪️ ۴ بیمار خدمات آزمایشگاهی دریافت کردند.
اعداد شاید کوچک باشند، اما معنایشان بزرگ است:
شروع یک مسیر و اعتمادی که مردم قدمبهقدم به این بیمارستان خواهند سپرد.
شروع عملیاتی شدن رویایی که سال ها برایش تلاش شد.
امروز، بیمارستان سوم نیشابور وارد فصل تازهای شد؛ فصلی که حالا صدا و رفتوآمد بیمار، ضربان واقعی این ساختمان است.
این بیمارستان، پروژهای است که ریشهاش به سالهای گذشته وتلاش های تیم های مدیریتی سابق بازمیگردد؛ سالهایی که ساخت و دوبارهسازی، بخشی از مسیر آن بود.
اما نقطهی عطف این مسیر، یک سال اخیر بود؛ دورهای که از دوازدهم آبان ۱۴۰۳ تا امروز، با ورود تیم مدیریتی جدید دانشگاه، پروژه وارد مرحلهای فشرده، منظم و پیوسته از کار شد.
کارهای نیمهتمام به جریان افتاد، نقایص شناسایی و رفع شد، تجهیزات حیاتی تأمین شد و شبهای زیادی چراغ این بیمارستان خاموش نشد.
و امروز، نتیجهی آن همه تلاش، به شکلی ملموس در جریان است؛ در صدای پای اولین بیماران
